هند و شاه و تجارب السلف
12 بازدید
محل نشر: تاریخ در آیینه پژوهش » پاییز 1381 - پیش شماره 1 » (40 صفحه - از 151 تا 190)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
درآمد تاریخ به معنی حوادث و تحولات گذشته بشر، یکی از کهن‌ترین موضوعات مورد توجه‌و علاقه بشر بوده است‌. تمایل بشر به دانستن احوال گذشتگان بر اساس هر انگیزه‌ای که‌توجیه شود ـ کسب تجربه و عبرت‌، حس کنجکاوی و یا هر امر دیگر ـ امری بدیهی وبی‌نیاز از استدلال است‌. اما دست یافتن به این هدف‌، یعنی شناخت احوال گذشتگان‌،در وهله نخست نیازمند داشتن منابع کافی و موثق است‌؛ این در حالی است که‌جمع‌آوری منابع و شناخت صحیح و سقیم آنها کار آسانی نیست‌. افزون بر این‌، ایجادنظم و انسجام طبیعی ـ از حیث زمان و مکان و تقدم و تأخر ـ میان موضوعات پراکنده‌برگرفته از منابع مختلف و تحلیل داده‌های منابع و ایجاد نظم منطقی میان وقایع گوناگون‌و کشف علل حوادث و بررسی پیامدهای آنها، سعی و تلاشی وافر و ذوق و استعدادی‌در خور را می‌طلبد. این‌جا است که پیدایش یک رشته از علوم انسانی‌، یعنی علم تاریخ‌رقم می‌خورد و مجموعه اقدامات مورد اشاره‌، وظیفه و رسالت مورخ را ترسیم می‌کند. با توجه به تذکار فوق‌، خاطر نشان می‌شود آنچه در گفتار حاضر پیش رو داریم‌، به‌بخش نخست کار مورّخ‌، یعنی شناخت منابع مربوط می‌شود. در توضیح مسأله این‌پژوهش و ابعاد آن یادآور می‌شود که‌، یکی از منابع تاریخی و ادبی گران سنگ زبان‌فارسی کتاب «تجارب السلف‌» می‌باشد که به سال 714 ق توسط هندوشاه صاحبی نخجوانی‌تألیف گردیده است‌. در رابطه با هندوشاه و تألیف وی‌، موضوعات عدیده‌ای قابل طرح‌و بررسی است که از جمله می‌توان به مواردی چون‌: شخصیت و آثار مؤلف‌، ارزش ادبی‌و ارزش تاریخی تجارب السلف‌، نگاه هندوشاه به فلسفه تاریخ و منابع مؤلف اشاره کرد.در مورد اغلب این مسایل تاکنون کوشش‌هایی ارزشمند صورت گرفته است‌. در رابطه با _______________________________ 1. دانشجوی دوره دکترای تاریخ‌.
آدرس اینترنتی